> Hall of fame > Roger Swerts en Fons Leroy

Fons Leroy en Roger Swerts namen einde 1993 het initiatief tot oprichting van de professionele wielerploeg Vlaanderen 2002. Zij kregen hierbij de steun van Eddy Merckx.

Fons Leroy

Fons LeroyFons Leroy - licentiaat rechten, criminologie, bestuurskunde en overheidsmanagement (aan de KULeuven) - is gedelegeerd bestuurder van de VDAB. Hij begon zijn carrière als adjunct-adviseur bij de RVA en was vanaf 1990 actief op verschillende Vlaamse kabinetten van Tewerkstelling.

Vanuit die functie stond hij eind 1993 samen met Roger Swerts mee aan de wieg van de Vlaanderen 2002 wielerploeg. Gedurende 11 jaar en enkele maanden was Fons achtereenvolgens teammanager en voorzitter van de Raad van Bestuur van de opeenvolgende Vlaanderen-ploegen en manager ook van de vrouwenploeg.

Steeds lag het in zijn bedoeling met deze ploegen jonge wielertalenten toe te laten zich multidisciplinair te ontwikkelen tot succesvol professioneel wielrenner. Momenteel wordt deze weg nog steeds verder bewandeld.

In zijn vrije tijd is Fons een gepassioneerd wielerliefhebber en veelfietser. Hij fietst sinds 1984, eerst semi-competitief en daarna recreatief. In de zomer van 2003 beklom hij met de fameuze Stelvio zijn duizendste col en nu sieren meer dan 1.200 cols zijn klimpalmares. Fons is actief lid van enkele Franse en Italiaanse “col-clubs” zoals de Club des 100 Cols en de Ordre des Cols Durs, met de rang van commandeur. Sporadisch fietst hij vanuit Wetteren naar de VDAB kantoren in Brussel.

En tot slot, in april 2010 verscheen bij uitgeverij Atlas het ‘Wielerwoordenboek’, samengesteld door Wim en Sam van Rooy en Fons. ‘Een boek dat iedere rechtgeaarde wielerfan en taalliefhebber op de plank moet hebben staan, kostelijk materiaal om eens door te bladeren als de koers op televisie nog niet wil boeien, of zomaar, om nog eens wat van op te steken.’ zo oordeelde de ‘Wielerrevue’.

Roger Swerts

Roger SwertsMet Heusdenaar Roger Swerts verdween een monument uit de wielerwereld. Meer dan 45 jaar was hij actief in de wielerwereld.

Roger is een mijnwerkerszoon die in 1965 bij de ploeg Mercier en aan de zijde van Raymond Poulidor debuteerde als prof. In zijn eerste jaar pakte hij meteen een derde plaats in het Wereldkampioenschap na Simpson en Altig.

Vanaf 1969 werd Swerts de meesterknecht van Eddy Merckx, eerst bij Faema, nadien bij Molteni. In die periode won hij ondermeer de Ronde van België, de Landenprijs en samen met Merckx de trofee Baracchi. Hij haalde heel wat top 10 plaatsen in klassiekers, en was een specialist in het werk tegen de chrono.

Swerts zegevierde ook in Gent-Wevelgem, Dwars door België, het kampioenschap van Zurich en de Druivenkoers te Overijse. In 1974 reed Swerts voor Ijsboerke. Hij won opnieuw de Ronde van België, behaalde ritzeges in de Giro (2) en Vuelta (3 in 1974) en werd Belgisch kampioen. Die nationale titel is voor hemzelf het mooiste moment van zijn carrière.

Na 20 actieve jaren als wielrenner was Swerts 12 jaar sportdirecteur bij topteams. In 1990 nam hij een job aan buiten de wielerwereld, maar 4 jaar later kwam hij dus terug als ploegleider bij Vlaanderen 2002. De doelstellingen van het team (jonge talenten ontdekken, begeleiden en laten doorstromen), en de afwezigheid van prestatiedruk konden hem overhalen om weer plaats te nemen in de volgwagen. En dat deed hij tot eind 2007.

Op 28 december 2007 werd Roger 65. Hij heeft nu meer tijd om zelf te fietsen - sinds een 2-tal jaar herontdekte hij de fiets - en voor vrouw Gerarda, kinderen en kleinkinderen.

Fons Leroy over zijn afscheid als voorzitter, mei 2005

Beste "Vlaanderen - wielerfamilie",

Fons Leroy en Eddy MerckxToen wijlen Kris Rogiers, toenmalig kabinetschef bij minister-president Van den Brande, en ik zelf met de steun van Eddy Merckx en Roger Swerts het wielerproject Vlaanderen 2002 einde 1993 - begin 1994 opzetten, had ik nooit gedacht dat ik 11 seizoenen lang in het kloppend hart van het wielerpeloton zou worden opgenomen. Van kindsaf aan was ik gepassioneerd door de wielersport en zijn vedettes Rik Van Looy, Eddy Merckx, streekgenoten Roger Swerts en Roger Loysch; ik verzamelde wielerprentjes en handtekeningen zoals honderden andere jongeren, keek geboeid naar de wielerwedstrijden op TV en kocht tijdens de Tour Het Volk-gazetje.Dankzij het Vlaanderen-project leerde ik veel van mijn "helden" van dichtbij kennen, één voor één hartelijke, warme en natuurlijke persoonlijkheden. Ik leerde in de Vlaanderen-ploegen "werken" met Eddy Merckx, Roger Swerts, Jean-Pierre Heynderickx, Julien Stevens, Valerio Piva, Peter Van de Abeele, Christel Herremans, Robert D'hondt, Peter De Smet, Roger Michiels, Patrick Vermeulen, Peter 't Seyen, Chris Goossens, Jan Matthieu, Eric Declercq... allemaal schitterende personen.

Ik heb me al die jaren vrijwillig, belangenloos en onbezoldigd ingezet om de doelstellingen van het Vlaanderen-project te waarborgen dankzij de opeenvolgende steun van de Vlaamse ministers van Werk en van Sport: het opleiden van jonge beroepsrenners in een professionele begeleidingscontext en hun kansen op doorstroming naar grotere teams bevorderen én gelijke kansen creëren voor rensters door een internationaal programma te voorzien. Dankzij de voortdurende inzet van de ploegkaders zijn deze doelstellingen m.i. geslaagd te noemen.

Bij de mannenploeg leverde Vlaanderen een indrukwekkende rij van jonge renners af die konden doorstromen naar sportgroepen van eerste categorie en Pro Tour-teams: Steels, Aerts Verheyen, Devolder, Roesems, Van de Wouwer, Baguet, Vannoppen, Van Hyfte, D'Hollander, Hoste, Van Bondt, Thijs, Wuyts, Trouvé, Leysen, Gilmore, Kuyckx, Van Huffel, Van Landschoot, Sijmens, Leukemans, Cretskens, Verstrepen, Van Sevenant, Van de Walle... Bij de vrouwen verzamelden we een rits kampioenentruien met Van Damme, Van De Vijver, Baert, Pieters, Ingels, Laroy en Wannijn, wereldkampioentruien met Ljungskog en Kupfernagel en internationale successen met Vonckx, Van de Vijver, Pieters, Maegerman, Mansveld en Bollansee.

Maar aan alle dromen komt soms - een abrupt - einde. Ik heb dan ook beslist even geruisloos uit het peloton te verdwijnen als ik er ben binnengekomen.

De doelstellingen van het project moeten immers gevrijwaard worden en mijn protocollaire functies zijn terzake ondergeschikt en steeds ondergeschikt geweest: de renners en rensters staan voorop; het sportief beleid én de rekrutering gebeurden door de sportdirecteurs, het financieel en boekhoudkundig management door Eddy Merckx, respectievelijk Christel Herremans. Ik heb me vooral bezig gehouden met het waarborgen van de doelstellingen en het verbeteren van de professionele context. Zo had de Vlaanderenploeg reeds in 1997 een deontologische code én een antidopingcharter. Zo ook hebben we bij de nationale en internationale wielerinstanties gepleit voor een herwaardering van de nationale rondes, de professionalisering van de sportgroepen II, een verbetering van de Pro Tour t.v.v. de Belgische wedstrijdorganisatoren en teams, een statuut voor de verzorgers, de opwaardering van het dameswielrennen... Boeiend én uitdagend!

Juist omdat ik mijn functies belangenloos vervulde, kan ik er gemakkelijk afstand van doen en kan ik iedereen recht in de ogen blijven kijken. Mijn liefde voor de wielersport blijft immers én kan niemand aantasten. Velen met wie ik heb samengewerkt zijn én blijven vrienden voor het leven. Ik zie er dan ook niet tegen op om een nieuwe functie op nemen nl. supporter nr. 1 van de "Vlaanderen-teams"!

Tot ziens op één of ander wielerevenement.

Veel succes voor de teams
Jacques - T-Interim en Vlaanderen - Caprisonne - T-Interim
Fons Leroy